Για την 28η Φλεβάρη και τις εντολές σε υγειονομικούς να δώσουν στοιχεία τραυματισμένων

Στις 28 Φλεβάρη ήμασταν στους δρόμους του αθηναϊκού κέντρου, μέσα στον αμέτρητο κόσμο που κατέβηκε για τα Τέμπη, απεργώντας από την δουλειά, την σχολή, το σχολείο, την ρουτίνα.

Συγκάλυψη, διαφθορά, κρατικοποίηση, εθνικοποίηση, δικαιοσύνη, παραίτηση, κατάργηση. Υπάρχουν πολλοί τρόποι κανείς να αντιληφθεί το γιατί συγκρούστηκαν τα δύο τρένα και πέθαναν 57 άνθρωποι, πολλοί τρόποι να επιλέξει να μιλήσει για αυτό, διαφορετικά πράγματα να βάλει μπροστά ως αιτήματα. Μέσα στους ετερόκλητους λόγους των ημερών όμως υπάρχει κάτι σαν ένα πολιτικό μίνιμουμ, μια γενική σύγκλιση στην αντίληψη πως η αιτία είναι συστημική, πως οι θάνατοι οφείλονται σε μία ιεράρχηση του κέρδους πάνω από την ζωή, πως η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο κάποιο κόμμα αλλά ολόκληρη την πολιτική εξουσία. Με δικά μας λόγια, θα λέγαμε πως το σύνθημα “δεν έχουμε εθνικό πένθος, έχουμε ταξικό πόλεμο” έχει πιάσει κάμποσο τόπο, και είναι ζήτημα το πώς το κίνημα των ημερών θα συνεχίσει να απλώνεται και να ριζοσπαστικοποιείται με κατεύθυνση όχι την ανασύνταξη αλλά την ανατροπή.

Στις 28 Φλεβάρη η διάχυτη οργή εκφράστηκε και με συγκρούσεις*, και με μία γενικότερη διάθεση παραμονής στην πλατεία και στον δρόμο, παρά την αστυνομική καταστολή. Στόχος του κράτους ήταν ο κόσμος να σπάσει, και για να πραγματοποιηθεί αυτό γινόντουσαν κύματα επιθέσεων με δακρυγόνα, κρότου λάμψης, εφόδους των ΜΑΤ με τυχαίες γκλοπιές και, προς το τέλος της μέρας, αύρες (κανόνια νερού), είτε ο κόσμος συγκρουόταν είτε όχι.

Ως αναρχική ομάδα πρώτων βοηθειών χρειάστηκε να περιθάλψουμε κόσμο με προβλήματα από τα δακρυγόνα, πληγές από κρότου λάμψης, χτυπήματα στο κεφάλι, κα. Υπήρχαν και άλλες ομάδες πρώτων βοηθειών με αντίστοιχα περιστατικά, και αρκετός κόσμος χρειάστηκε να μεταφερθεί σε εφημερεύοντα νοσοκομεία.

Η καταστολή όμως δεν τελειώνει στον δρόμο και στις επιθέσεις της αστυνομίας, αλλά συνεχίζεται με την χαρτογράφηση, το φακέλωμα και το δικαστικό-σωφρονιστικό σύστημα. Έτσι, εκείνη την μέρα, μόνο στην Αθήνα έγιναν 220 προσαγωγές από τις οποίες 73 μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Στο ίδιο πλαίσιο, όπως καταγγέλλει το Σωματείο Εργαζομένων Π.Γ.Ν. Αττικόν “Αναγέννηση”, υπήρξαν και εντολές σε υγειονομικούς που δούλευαν ως προσωπικό ασφαλείας στα επείγοντα να καταγράφουν τα ονοματεπώνυμα των ασθενών που προσήλθαν με αναπνευστικά προβλήματα, κακώσεις κλπ, και ανέφεραν ότι τραυματίστηκαν κατά την διάρκεια της κινητοποίησης.

Χαιρετίζουμε την απειθαρχία και την αντίσταση των υγειονομικών του Π.Γ.Ν. Αττικόν, που, όπως γράφουν, αρνούνται να γίνουν ρουφιάνοι του κράτους.

– αναρχική ομάδα πρώτων βοηθειών 25/3/25

*Παρά την καμπάνια προβοκατορολογίας που προηγήθηκε, οι συγκρούσεις με κανέναν τρόπο δεν περιορίζονταν σε “γνωστούς αγνώστους”. Ίσα-ίσα, η μέρα εκείνη έχει ένα ιδιαίτερο συναισθηματικό αποτύπωμα ακριβώς επειδή κόσμος που ποτέ του δεν είχε μπει σε μία ενσώματη θέση σύγκρουσης με τον νόμο έκατσε μπροστά στα ΜΑΤ, διεκδίκησε την ύπαρξή του στην πλατεία/στον δρόμο, και πέταξε και καμιά πέτρα.

 

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων Π.Γ.Ν. Αττικόν:

Χαϊδάρι, 11/3/2025

Τα νοσοκομεία δεν είναι παραρτήματα της Ασφάλειας.
Είμαστε υγειονομικοί και όχι ρουφιάνοι του κράτους

Η 28η Φλεβάρη 2025 περνάει στην ιστορία ως μια τεράστια απεργία στην οποία πάνω από ένα εκατομμύριο σε όλες τις πόλεις της χώρας, διαδήλωσε και έδειξε ότι ο λαός δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, στα κόμματα του συστήματος, τη δικαιοσύνη και τους θεσμούς του κράτους, απαίτησαν να τιμωρηθούν οι ένοχοι για το έγκλημα των Τεμπών, φώναξαν ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας. Εκατοντάδες συνάδελφοι και συναδέλφισσες απήργησαν, διαδήλωσαν παρά το ότι την ημέρα εκείνη το νοσοκομείο Αττικόν βρισκόταν σε Γενική Εφημερία.

Μετά την ολοκλήρωση της συγκλονιστικής απεργιακής συγκέντρωσης- και με εντολή της κυβέρνησης- αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν σε όργιο καταστολής, πνίγοντας στα χημικά και το ξύλο τους διαδηλωτές με αποτέλεσμα εκατοντάδες τραυματίες κάποιοι εκ των οποίων διακομίστηκαν ή προσήλθαν στο Αττικόν για την αναγκαία περίθαλψη.

Στο σωματείο λάβαμε δεκάδες καταγγελίες ότι δόθηκε “εντολή” σε υγειονομικούς όλων των ειδικοτήτων που δούλευαν ως προσωπικό ασφαλείας στα επείγοντα να καταγράφουν τα ονοματεπώνυμα των ασθενών που προσήλθαν στο νοσοκομείο (με αναπνευστικά προβλήματα, κακώσεις κλπ) και ανέφεραν ότι είναι τραυματισμένοι κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης. Προσέξτε! Δόθηκε εντολή όχι για τον αριθμό των προσερχομένων αλλά αναλυτικά για την καταγραφή των ονοματεπώνυμων τους!

Ρωτάμε δημόσια και απαιτούμε εξηγήσεις:

1. Ποιος έδωσε αυτή την εντολή; Μόνο ο διοικητής και η εφημερεύουσα ή εκτελούσαν εντολές ανωτέρων του Υπουργείου Υγείας και της κυβέρνησης;

2. Με ποιο δικαίωμα -και εις βάρος του ιατρικού απορρήτου- θέλουν κάποιοι να αναγκάσουν γιατρούς και νοσηλευτές να αποκαλύπτουν στοιχεία ασθενών;

3. Τι θέλουν αυτά τα στοιχεία αν όχι να “φακελώσουν” διαδηλωτές θύματα της αστυνομικής βίας;

Όποιος νομίζει ότι τα νοσοκομεία είναι παραρτήματα της ΓΑΔΑ είναι βαθιά γελασμένος. Η επόμενη μέρα των αγώνων είναι ήδη εδώ και είμαστε μια γροθιά!

Το ΔΣ